Spowodowanie szkody na skutek działań

Lokal mieszkalny położony w S. przy ul. (...) był przez pewien czas zajmowany przez H. W., z którym R. M. (2) miała zawartą umowę najmu. Następnie w lokalu przez okres około dwóch lat mieszkała tam córka pozwanego K. M. (2) (obecnie C.). Podobnie - odnosząc się już do zarzutu naruszenia art. 5 i art. 58 § 2 KC - SN dopuścił możliwość uznania, że zawarcie umowy poręczenia jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, ale podkreślił, że dla takiej oceny konieczne jest wykazanie, że takie działanie wierzyciela było wprawdzie formalnie zgodne z treścią zobowiązania, ale nie da się pogodzić z zasadą rzetelności i lojalności w wykonaniu zobowiązania względem kontrahenta, bowiem naruszało jego uzasadniony interes. W motywach prawnych rozstrzygnięcia Sąd Okręgowy wskazał na ratio legis przepisu art. 68 ust. 1 i 2 GospNierU w postaci ułatwienia zakupu lokalu przez najemcę, dla którego stanowi on centrum życiowe, oraz cel zmiany tego przepisu dokonanej ustawą z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 173, poz. 1218) polegającej na rozszerzeniu katalogu przesłanek wyłączających obowiązek zwrotu udzielonej kupującemu przy sprzedaży nieruchomości bonifikaty, mającej służyć zwiększeniu swobody obrotu mieszkaniami. Kierując się tymi względami przyjął, że w sprawie znajdzie zastosowanie wprowadzony z dniem 22 października 2007 r., przepis art. 68 ust. 2a pkt 5 GospNierU. W konsekwencji tego uznał, że pozwani, którzy spełnili określone w nim przesłanki, są zwolnieni od zwrotu kwoty równej bonifikacie uzyskanej przy kupnie mieszkania. 3. naruszenie prawa materialnego art. 471 KC poprzez jego niezastosowanie i błędne przyjęcie, że stronie powodowej przysługiwało wyłącznie roszczenie w ramach ujemnego interesu umownego. Apelację od tego wyroku wniósł powód. Zarzucił Sądowi I instancji naruszenie: Strona nie może więc skutecznie zarzucać w apelacji uchybienia przez Sąd I instancji przepisom postępowania, dotyczącego przeprowadzenia postępowania dowodowego, jeżeli nie zwróciła uwagi sądu na to uchybienie (art. 162 KPC).

Spowodowanie szkody na skutek działań